ekonomiya

kahulugan ng internasyonal na kalakalan

Ito ay kilala bilang Internasyonal na kalakalan sa komersyal na pagpapalitan sa pagitan ng dalawa o higit pang mga bansa, o pagkabigong sa pagitan ng iba't ibang mga rehiyong pang-ekonomiya, at sa labas ng mga limitasyon ng bansang kinabibilangan nito.

Aksyon ng pagbili at pagbebenta sa labas ng mga limitasyon ng bansa kung saan ito nabibilang at karaniwang hinihingi ang pagbabayad ng customs duty

Ang ipinahiwatig na palitan ay binubuo ng pagbili at pagbebenta ng mga kalakal, serbisyo o produkto, bukod sa iba pa, at kung saan dapat bayaran ang customs duty, para sa pag-export o pag-import, kung naaangkop.

Dapat pansinin na ito ay lumalabas na isang kondisyon na walang equanom na ang bansang gustong magtatag ng mga ugnayang pang-ekonomiya sa kabila ng mga hangganan nito ay may kilala sa komersyal na globo bilang isang bukas na ekonomiya.

Ngayon, upang protektahan ang kanilang mga ekonomiya, ngunit sa parehong oras na hindi magsara sa komersyo sa mundo, ang mga bansa at gayundin ang mga rehiyon bilang mga bloke ay nagpasya na alisin ang mga nabanggit na tungkulin sa customs at sa kanilang lugar ay itinakda ang mga karaniwang taripa, upang sa gayon ay payagan ang malayang paggalaw ng mga kalakal at produkto, upang mapangalagaan ang sarili nito sa ekonomiya at patibayin ang sarili nito kaugnay sa direktang kompetisyon nito.

Paano ito kalakalan sa paglipas ng panahon

Ang komersyal na kasanayan sa pagitan ng mga bansa ay hindi isang bagay sa mga panahong ito na malayo dito, dahil ang mga pinakamalayo na panahon, ang iba't ibang mga bansa ay nagsagawa nito at kahit na sa ilang mga sandali ay hindi gaanong matindi kaysa ngayon ito ay palaging naroroon.

Mula noong sinaunang panahon, ang kalakalan sa pagitan ng mga bansa ay napakaaktibo, habang ito ay dumanas ng pagbaba sa panahon ng Middle Ages, na nagpapatuloy sa isang mahalagang paraan pagkatapos ng pagtuklas sa Amerika, dahil gagamitin ng Europa ang mga bagong kolonyal na merkado nito upang palawakin at lumago ang ekonomiya.

Ang isang paradigmatic na kaso ay tiyak na ipinakita ng mga kolonya ng Espanya sa Amerika, na nagpasya din na isigaw ang kalayaan mula sa Espanya para sa isang pang-ekonomiyang layunin, dahil ipinagbabawal nito ang mga ito na makipagpalitan ng komersyal sa ibang mga bansa maliban sa kanya.

Ang paghihigpit ay napakahirap, gayunpaman, maraming mga mangangalakal ang nagpasya na magbukas ng isang ilegal na lugar sa ibang mga bansa, halimbawa England, na nag-aalok sa kanila ng mas mahusay na mga kondisyon at pagbabalik sa ekonomiya.

Samantala, ang pagsasarili sa politika ay nagdala ng kalayaan sa ekonomiya at ang mga bansang malaya mula sa Espanya ay nakapagtatag ng sarili nilang mga batas sa komersyo at nakikipagkalakalan sa sinumang gusto nila.

Mula sa ikalawang bahagi ng huling siglo, at pagkatapos ay unti-unti hanggang sa maabot ang pinakamataas na ekspresyon nito noong dekada nobenta, ang mga bansa ay nagsimulang magpakita ng isang kahanga-hangang pagbubukas ng kanilang mga ekonomiya patungo sa labas.

Halimbawa, sa kasalukuyan, halos walang ekonomiya ang nananatiling nakakalimutan sa kung ano ang mangyayari sa isa pa na matatagpuan sa kabilang panig ng planeta at ito ay dahil mismo sa ugnayan sa pagitan ng mga pamilihan.

Liberalismo laban sa proteksyonismo

Mayroong iba't ibang mga teoryang pang-ekonomiya na tumutugon sa ganitong uri ng kalakalan, habang ang isa sa pinakalaganap ay ang sa Scottish na ekonomista na si Adam Smith.

Ayon kay Smith, ang mga produkto ay dapat gawin sa mga bansang iyon kung saan ang gastos sa paggawa ng mga ito ay pinakamababa at pagkatapos ay mula sa lugar na iyon ay iluluwas sila sa ibang bahagi ng mundo.

Samakatuwid, si Smith ay isang matibay na tagapagtanggol ng malayang kalakalan, dahil isinasaalang-alang niya na ang paglago at pag-unlad ay magiging posible lamang mula sa modelong ito.

Samantala, para kay Smith ang kalamangan ay ang mga bansang may kakayahang gumawa ng higit pa, namumuhunan ng mas kaunting mga kadahilanan ng produksyon.

Sa ganitong paraan ang gastos ng produksyon ay magiging mas mababa din.

Sa harap ng posisyong ito, nakita natin ang panukalang proteksyunista na ang ginagawa nito ay talagang mataas ang buwis sa mga imported na produkto upang hindi sila makipagkumpitensya sa lokal na industriya, at sa ganitong paraan ay madi-discourage ang kanilang pagbili, at mapalakas ang pambansang industriya.

Gawing mas mahal ang mga produktong banyaga upang ang mamimili ay pumili na bumili ng mga lokal na produkto dahil mas mura ang mga ito.

Sa pangkalahatan, nagpapasya ang mga bansa na ilapat ang ganitong uri ng proteksyon sa mga sitwasyon ng krisis sa ekonomiya.

Ang isa sa mga malaking pagkakaiba sa pagitan ng dalawang magkasalungat na modelong ito ay na sa liberalismo ang mga presyo ay malayang itinakda ng suplay at demand sa merkado, habang sa proteksyonismo ito ay interbensyon ng estado sa lahat ng antas na nagtatatag ng regulasyon at mga paghihigpit. , halimbawa, ito ay nagtatatag ng pinakamataas na presyo sa lokal na merkado, at ang mga nabanggit na taripa sa mga import.

Nararapat na banggitin na ang mga tungkulin sa customs na tradisyonal na sinisingil sa utos ng ganitong uri ng kalakalan, sa kasalukuyan, ay inalis ng maraming mga bansa at rehiyonal na bloke ng ekonomiya, kasunod ng mga batas na ipinataw ng pamumuhay sa isang globalisadong mundo, kung saan , halimbawa, imposibleng lumago ang ganitong uri ng kalakalan.

Halimbawa, inalis ng European Community, o Mercosur, ang mga taripa sa mga miyembrong bansang iyon, at sa ganitong paraan malayang umiikot ang mga kalakal nang hindi nagbabayad ng anumang canon.